Στην πηγή

Ας χορεύουν οι αλήθειες
γύρω απ' τις ψευδαισθήσεις
ας αντηχεί στης ψυχής
τα βάθη
του γέλιου η φωνή
ας χτυπούν της οργής τα βέλη
το κορμί της αμαρτίας.

Θέλω να γευτώ
τους άγουρους καρπούς
της νιότης
ψάχνω να βρω
το μαγικό κλειδί...

Φυγή

Ο ήλιος γερνάει στη φωτιά του
το κύμα ξεψυχάει στους αφρούς του
οι πίκρες ξεδιψάνε με το αίμα της ζωής.

Θύελλες νανουρίζουν την οργή
δυστυχίες γλυκαίνουν τον πόνο...

Επιστροφή

Ακούμπησε το λιθάρι του δειλινού
πάνω στα ξερά πλατανόφυλλα
ενώ τη σκέψη του οδηγούσε
ο άγρυπνος στην αγκαλιά της νύχτας
αγέρας.

Εξαντλούσε τις ώρες του
ατενίζοντας το νυσταγμένο γιαλό
που τα φεγγαροντυμένα κύματα
ξύπνιο τον κρατούσαν...

ΑΣΤΙΚΟΠOΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Δημητρίου Πενταγιώτη πολιτικού μηχανικού – Έκδοση  Τ.Ε.Ε., τμήμα Ανατολικής Στερεάς

«Μέσα στα επόμενα δυο χρόνια ο αστικός πληθυσμός της γης για πρώτη φορά στην  ιστορία της  ανθρωπότητας θα ξεπεράσει τον αγροτικό», μας επισημαίνει ο συγγραφέας, σύμφωνα με έγκυρα στοιχεία που έχει συλλέξει.

Πόσο διαπεραστικά και παράξενα ηχεί στ’ αυτιά μας τούτη η βαρύγδουπη διαπίστωση! Μάλιστα, έτσι έχουν τα πράγματα και το δια ταύτα είναι πως κάτι πρέπει να ξεκινήσει να γίνεται και μάλιστα ανυπερθέτως για την πολυπόθητη, ευλογημένη κι άγια  ανάσχεση αυτού του φαινομένου,  που υποκινεί εμμέσως πλην σαφώς στη δημιουργία πόλεων μαμούθ στις οποίες είναι ηλίου φαεινότερο ότι υποβαθμίζεται βάναυσα η ζωή των κατοίκων τους...

Η σιωπή

Οι λουλουδότοποι μεγάλωσαν
και τα λουλούδια σιώπησαν.
Κανείς δεν μπορεί να διαταράξει
τη σιωπή των καιρών.

Ξεχώρισα έναν αθώο κρίνο
μες στη σύναξη των λουλουδιών
που δεν ακούει το γέλιο το κλάμα
το τραγούδι
και κρατάει κρυμμένη την ευωδιά του στα βάθη
της ύπαρξής του...

Ο λαβύρινθος της δικής μας σιωπής

Ανδρέας Ζαμπούκας

Η γερμανική ταινία «Ο λαβύρινθος της σιωπής» (Im Labyrinth des Schweigens) πραγματεύεται την προσπάθεια της εισαγγελίας της Φραγκφούρτης να οδηγήσει τους εγκληματίες του Αουσβιτς, στην ομώνυμη δίκη, το 1963. Μέχρι τότε, η σιωπή για τους Ναζί, απλωνόταν παντού στην Γερμανία και η νέα γενιά δεν είχε ιδέα για όσα είχαν συμβεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης...

Ζητώ ρουσφέτι από το ρουσφέτι

Ρέα Βιτάλη

Ο ρουσφετοάνθρωπος είναι αχόρταγος. Μόλις τακτοποιηθεί το αίτημα του, αυτόματα βγάζει από το πέτο του σακακιού του, το επόμενο αίτημα. Το οποίο, αν δεν πραγματοποιήσει ο άνθρωπος που τακτοποίησε το πρώτο αίτημα, μετατρέπεται αυτόματα σε «εχθρός»

Το ρουσφέτι χορεύεται σαν το ταγκό. Θέλει δυο, που μπερδεύουν και ξεμπερδεύουν τα πόδια τους, που παίζουν δήθεν, με τόσες δα αποστάσεις ενώ κρατιούνται πάντα από το χέρι, ώσπου αγκαλιάζονται στο τέλος περιπαθώς. Ακολουθεί, βέβαια, επόμενος καβαλιέρος για επόμενο «περιπαθώς». Δεν είναι εύκολο πράγμα το ρουσφέτι. Είναι ολόκληρο project! Απαιτεί εξάσκηση... 

Συνομωσία

«Μύριες προφητείες γράφονται
σε μια σελίδα της ζωής
δίχως να φυλακίζουν τις ώρες.
Των δρομέων η δύναμη
ανάσα γίνεται.

Τα χρώματα λάμπουν
στα σταυροδρόμια των ιδεών...»

Λάκης, το ζόρι του να κακογερνάς

Ρέα Βιτάλη

Τα γηρατειά δεν κάνουν καλύτερο τον άνθρωπο. Κοντά στην όποια αλήθεια του τον πάνε. Ξεβράζουν όλο του το εσώψυχο με μιας. Ατιμο πράγμα το να γερνάς. Μακάρι να το ξεγελάσεις. Ας πούμε, να καταφέρεις να μεγαλώσεις χωρίς να γεράσεις. Να κατακτήσεις  μυαλό και ψυχή  ευρύχωρη και η ματιά σου να έχει γλύκα. Να χωράς γενικά… Ιδέες, σκέψεις, «σύγχρονα». Ιδίως τα σύγχρονα να τα αντιμετωπίζεις σαν το μεγάλο «Bonus» του ότι ζεις! Οτι έχουν ενδιαφέρον για να τα μελετήσεις, όχι, κατ΄ανάγκη να τ’ ασπαστείς, γιατί τότε υποκρίνεσαι τον νέο κι αυτό είναι αστείο...

Δυσαρμονία

Αγνοώ τα κάλλη.
Τους ανθρώπους τους άφησα
μέσα στη μνήμη.

Μια ελπίδα μου στάθηκε
στου ονείρου την άκρη
και την πήρε ο αγέρας
που σκόρπισε
τα σημάδια του μέλλοντος...