Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Από τη χρεοκοπία θα κερδίσουμε ή Η αμείλικτη αλήθεια των αριθμών


Κ. Στούπας

Το 2009 το ελληνικό κράτος είχε δαπάνες 84,2 δισ. ευρώ και έσοδα 50,5 δισ. ευρώ. Εμφάνισε έλλειμμα 36,3 δισ. ευρώ από το οποίο τα 24,3 δισ. ευρώ πρωτογενές δηλ. εκτός τόκων. Το ύψος των μισθών και συντάξεων του δημοσίου το 2009 ήταν 24,5 δισ. ευρώ συν 17,7 δισ. ευρώ η επιδότηση από το προϋπολογισμό για τα ασφαλιστικά ταμεία. Δηλαδή, από έσοδα 50,5 δισ. ευρώ τα 42 ήταν για μισθούς και συντάξεις… Και αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό σοβιετικού μοντέλου;...

Επίσης το 2008 μια χρόνια πριν τη χρεοκοπία η χώρα είχε εξαγωγές 19,8 δισ. ευρώ και εισαγωγές 63,8 δισ. ευρώ. Το εμπορικό έλλειμμα ήταν στα 44 δισ. ευρώ και το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών στα 32,6 δισ. ευρώ.
Το 2009 η Ελλάδα  χρεοκόπησε καθώς οι δαπάνες ξεπέρασαν τα έσοδα κατά 36,3  δισ. ευρώ περίπου και οι εισαγωγές ήταν τριπλάσιες των εξαγωγών.

Για να μην καταρρεύσει και δημιουργήσει ντόμινο στις ευρωπαϊκές τράπεζες το ΔΝΤ και οι εταίροι στην Ευρώπη ανέλαβαν να καλύψουν το χρέος με όρο την εφαρμογή ενός μνημονίου που θα καθιστούσε την χώρα πλεονασματική δημοσιονομικά και θα μεταρρύθμιζε έτσι την οικονομία που αυτή θα γινόταν παραγωγική και θα μπορούσε να αποπληρώσει μελλοντικά το χρέος ή μέρος αυτού.

Αυτοί που χρεοκόπησαν την Ελλάδα, πολιτικοί, πελάτες, συντεχνίες, συνδικαλιστές και κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες κατάφεραν όχι μόνο να αποποιηθούν τις ευθύνες της χρεοκοπίας, αλλά να παριστάνουν και τους τιμητές.

Κρύφτηκαν πίσω από το μνημόνιο και παρίσταναν και συνεχίζουν να παριστάνουν πως για την βίαιη ύφεση που έφερε η μείωση των κρατικών δαπανών ευθυνόταν το μνημόνιο και όχι όσοι διόγκωσαν τις δαπάνες του κράτους και διέλυσαν μετά την μεταπολίτευση τον παραγωγικό ιστό με σοσιαλιστικούς πειραματισμούς.

Η αλήθεια είναι όμως πως και χωρίς μνημόνιο η Ελλάδα θα έπρεπε να εξαφανίσει ένα έλλειμμα 36,3  δισ. ευρώ. Δηλαδή να μειώσει τις κρατικές δαπάνες κατά το ποσό αυτό, όχι σε τρια χρόνια όπως έγινε, αλλά σε μερικούς μήνες… Αν συνέβαινε αυτό είναι πιθανό να ζούσαμε σκηνές Αργεντινής και Αιγύπτου.

Στην περίοδο αυτή περιθωριακές θεωρίες περί ψεκασμών του πληθυσμού με ηλιθιογόνα αέρια βρήκαν ευήκοα ώτα και έγιναν αποδεκτά μέχρι του σημείου όποιος να αρνείται με βάση την κοινή λογική να αντιμετωπίζεται σαν ύποπτος.

Κομμουνιστές και νεομπολσεβίκοι 20 χρόνια μετά την παταγώδη αποτυχία και κατάρρευση των σοβιετικών καθεστώτων απέκτησαν πολιτικό ρεύμα προτείνοντας σαν διέξοδο από την κρίση την οικοδόμηση στην Ελλάδα αυτού που απέτυχε στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, μάλιστα χωρίς τις πρώτες ύλες της ΕΣΣΔ.

Ναζιστές και ακροδεξιοί απέκτησαν έρεισμα προβάλλοντας σαν επιτυχές μοντέλο αυτό της Χούντας το οποίο όχι μόνο δεν κατάφερε να προετοιμάσει την ελληνική οικονομία να προσαρμοστεί στις διεθνείς εξελίξεις μετά την πετρελαϊκή κρίση, αλλά οδήγησαν τη μεταπολίτευση στην αριστερή πλευρά του εκκρεμούς. Να μη αναφερθούμε στην τραγωδία της Κύπρου...

Ετσι όταν στη Δύση μειωνόταν το κράτος εμείς εισερχόμασταν στην περίοδο του Παπανδρεϊκού σοσιαλισμού, των επιδοτήσεων, των δανεικών και της διαφήμισης της διαφθοράς.

Όταν το μοντέλο αυτό χρεοκόπησε μόλις τελείωσαν οι πρόθυμοι να μας δανείσουν, οι θεωρίες συνωμοσίας βρήκαν πρόσφορο έδαφος. Καθώς όμως δεν διαθέτουν μια πειστική απάντηση και κυρίως τρόπο να συντηρήσουν ένα μοντέλο που χρεοκόπησε όπως ξεβράστηκαν στην επιφάνεια έτσι θα βυθιστούν ξανά στο περιθώριο.

Πιστεύω πως από αυτή τη χρεοκοπία ως λαός και ως άτομα θα έχουμε την ευκαιρία να βγούμε πλουσιότεροι. Αρκεί να αποφύγουμε το αίμα που εκστασιάζει τους παλαβούς εκατέρωθεν...

Από τη χρεοκοπία θα κερδίσουμε, είμαι βέβαιος, αρκεί να συμφωνήσουμε στο τι είναι πραγματικό και τι κίβδηλο κέδρος στο βίο μας...

Πηγή:www.capital.gr 13 – 12 – 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου