Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Η σιωπή


Οι λουλουδότοποι μεγάλωσαν
και τα λουλούδια σιώπησαν.
Κανείς δεν μπορεί να διαταράξει
τη σιωπή των καιρών.
Ξεχώρισα έναν αθώο κρίνο
μες στη σύναξη των λουλουδιών
που δεν ακούει το γέλιο το κλάμα
το τραγούδι
και κρατάει κρυμμένη την ευωδιά του στα βάθη
της ύπαρξής του...

δίνοντας το χρώμα του στης ημέρας
το φως
δίχως να το εμπιστεύεται.

Δεν τον κατηγορώ
που δεν ξεπέρασε
τον εαυτό του
βοηθώντας με τ' άρωμά του το νου
να συλλάβει το άπιαστο, τ' όνειρο
να περάσει απ' την πόρτα του ήλιου, τα δεσμά
να γίνουν ευλογία πάνω απ' τον άμβωνα
της εκκλησίας, τους θνητούς
να καταλάβουν πως η ιστορία
κρατιέται απ' τα γεγονότα
η σιωπή απ' τη δύναμη...
Θα εξωράιζε τη βουβή μοναξιά μου
τις αξημέρωτες νύχτες μου, το ψέμα
που θα με βασάνιζε
την αλήθεια που θα με πολιορκούσε...












Κάρολος Μεσσηνέζης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου