Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Όρια


Μέσα στον κόσμο τον ευαυτό μου πρέπει
ν' αφουγκράζομαι
Τ' αδιάφανο που τη σκιά στον νου μου αφήνει
μέσα στο άγνωστο πρέπει ν' αδράξω
Στης λάμψης μου την έκλειψη ποτέ δεν φτάνω
Ήλιος ολόλαμπρος μες στην ψυχή
δεν βγαίνει...

Μακριά απ' τα βόλια της φωτιάς
δεν κινδυνεύει το σκοτάδι

Όταν το φως με απειλεί, μια σιωπή με κερδίζει
Που με σέρνει στης ζωής μου
την αρχή
Τα ύψη μου θαρρώ
πως θα εξαντλήσω
Όταν μέσα μου ο ήλιος σβήσει
Στων αισθηματων την πιο όμορφη απουσία
ας προσκυνήσω της δόξας τις κορφές
κάτω από ένα σύννεφο
Είμαι ο κόσμος όλος
ή ο αντίποδάς του στην άπειρη ερημιά
Μέσα στων παιχνιδιών τα λόγια
ατέλειωτες σκιές
Που σέρνονται απ' την άκρη της αλήθειας.













Κάρολος Μεσσηνέζης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου